Neemt de Franstalige politiek een bocht naar links of een ruk naar het centrum?

Di Rupo gaf maandag de nieuwe partijlijn van de PS aan en die kleurt donkerroder dan ooit. Daarmee hoopt hij de PTB het gras van voor de voeten te maaien. En met zijn aankondiging dat hij tot 2019 voorzitter blijft geeft hij aan dat hij er van uit gaat dat de PS ook deze keer de schandalitis wel zal overleven, net zoals ten tijde van het Agusta schandaal. Maar deze keer is de situatie toch fundamenteel verschillend. Voor het eerst wordt de PS geconfronteerd met een concurrent op links. Daarenboven ging het Agusta schandaal nog over de verrijking van de partijkas, terwijl het nu over persoonlijke verrijking van mandatarissen gaat. De PS lijkt meer dan ooit aangeschoten wild.

Daarmee is Franstalig België een politiek ‘tweestromenland’ geworden. Aan de ene kant is er een scherpe ‘bocht naar links’ door de opkomst van de communistische PTB en de bocht naar links van de PS. Aan de andere kant is er een ‘ruk naar het centrum’ door de machtsovername door het cdH en de MR in de Waalse regering. De centrumpartijen MR en cdH hadden samen nog nooit zo strak de teugels van de Franstalige politiek in handen. Voor het eerst in een generatie is de PS niet aan de macht in de federale regering én in het Waals gewest.

De vraag is nu welke van beide stromingen – links of centrum – de komende jaren in de Franstalige politiek de bovenhand zal halen. Dat is immers ook van belang voor Vlaanderen. Onnodig te zeggen dat een volgende federale regeringsvorming vlotter zal verlopen als aan Franstalige kant centrumpartijen zitten en geen (extreem)links blok. Want door zijn scherpe bocht naar links heeft Di Rupo het voor de PS wel heel erg moeilijk gemaakt om nog te kunnen toetreden tot een volgende federale regering, zeker gelet op de grote budgettaire inspanning die nog geleverd zal moeten worden. Omgekeerd heeft Lutgen door zich los te wrikken van de PS de deur opnieuw geopend voor een toekomstige deelname van het cdH aan een volgende federale regering.

Een ‘centrumblok’ MR-cdH is dan ook de beste garantie voor de Vlamingen om een volgende daadkrachtige federale regering op de been te brengen, zonder de PS. Het grote vraagteken daarbij is of sommige Vlaamse partijen dan nog het confederalisme op tafel zullen leggen, want dan zouden we zelf de PS terug aan de onderhandelingstafel uitnodigen omdat daarvoor een tweederde meerderheid vereist is.

Vlaanderen heeft er belang bij dat de nieuwe Waalse centrum-regering van MR-cdH een sterke start kent. De nieuwe Waalse regeringsploeg heeft van werkgelegenheid immers haar absolute topprioriteit gemaakt. Om hen een duw in de goede rug te geven, moet er een interfederaal groei- en jobspact worden afgesloten tussen het Waals gewest, de federale regering en de Vlaamse regering. Dat zou ook de Vlaamse economie ten goede komen, want heel wat werkgevers krijgen vandaag hun vacatures amper of niet ingevuld terwijl in Wallonië de werkloosheid nog altijd probleem nummer één is …

Verschenen in De Tijd.

Laat een reactie achter:

Uw e-mailadres zal niet worden gepubliceerd.

Site Footer