Manifest van de Facebook-Generatie

Zo kijk ik naar de jongerenbetoging 230111.be van vandaag …

Manifest van, voor en door de Facebook-Generatie

Wie zegt dat de jonge generatie van vandaag in niets anders nog interesse toont dan hun Facebook-profiel?

Wie zegt dat de jonge generatie niet verder kijkt dan de volgende fuif?

Wie zegt dat de jonge generatie blijft plakken in Hotel Mama uit gemakzucht?

Zij kregen vandaag ongelijk.

Vandaag lieten tienduizenden jongeren hun Facebook-profiel en Playstation thuis, en trokken samen op door de straten van Brussel.

De jonge generatie is wél bekommerd zijn om de toekomst.

De jonge generatie is wél bezorgd om anderen dan hun Facebook-vrienden.

De jonge generatie is wél bereid de mouwen op te stropen.

De boodschap van deze jonge generatie is eenvoudig en helder. In een wereld die verandert aan een razend tempo, mag de politiek niet stil staan. Want stilstaan is achterblijven.

Maar de manifestatie van vandaag mag niet stoppen bij een krachtige boodschap aan de politiek alleen. De oproep mag ook niet blijven steken bij politici die ‘de boodschap ernstig nemen’.

Dit zijn de eerste stappen. Dit is nog maar het begin.

De vraag is niet alleen wat het land voor en volgens de jonge generatie moet doen.

De vraag is vanaf nu ook wat de jonge generatie voor het land kan doen. De politiek is in alles, maar niet alles is politiek.

Waar staat de jonge – mijn – generatie voor? Die vraag moeten we beantwoorden. Nu. En actie nemen.

We zijn niet pessimistisch.

We geloven niet dat onze generatie het slechter zal hebben dan die voor ons.

We zijn ook niet bang.

We zijn ‘bangelijk’ enthousiast over de toekomst.

Voor ons is de toekomst geen lot. Geen erfenis. Geen ongrijpbare droom.

Voor ons laat de toekomst zich niet voorspellen. We willen ze heruitvinden.

Het is hoog tijd voor nieuwe ideeën. We geloven dat geen Chinese muur hoog genoeg is om een goed idee stoppen, eenmaal de tijd er rijp voor is.

We beseffen ten volle dat ideeën alleen de wereld niet veranderen. Met tweets en blogs betaal je geen rekeningen, of red je het milieu niet.

We zijn geen toeschouwers. Wij zijn allemaal politici, in onze eigen leefwereld. Wij willen onze persoonlijke verantwoordelijkheid waar maken. Niemand kan aan de zijlijn blijven staan.

We staan immers niet voor een storm. Maar voor een klimaatverandering. Het milieu is voor ons geen erfenis van onze ouders. Wij planten vandaag zelf de bomen, in de schaduw waarvan onze kinderen koelte en rust zullen vinden.

We vragen ons niet af hoe lang de economische crisis nog zal duren, wel hoe ze onze leefwereld zal veranderen. Voor ons bestaat er geen groter risico dan blind vasthouden aan de zekerheden van gisteren. Geen job is nog voor het leven. Jobzekerheid is voor ons dood. Leve de werkzekerheid!

We willen langer werken. Voor een nieuwe economie. Voor een betaalbare sociale zekerheid. Onze economie moet competitief zijn, zonder te verzanden in een rat race. We staren ons niet blind op het bruto nationaal product. We zijn ook bekommerd om het bruto nationaal geluk.

We zijn evenwichtzoekers. We pleiten voor een begroting in evenwicht. We weten dat dat inspanningen vraagt. We willen ook een beter evenwicht tussen doorwerken en rustpunten inbouwen. Tussen individu en groep. Tussen idealisme en realisme. Want alleen evenwicht is duurzaam.

We koesteren dezelfde waarden als onze ouders, grootouders en kinderen. Maar onze gereedschapskist is nieuw.

We willen alles veranderen. Om alles te kunnen behouden.

Wij kijken niet alleen naar de dingen zoals ze zijn en vragen ons af, waarom?

Wij bouwen vooral aan nieuwe dromen en vragen ons af, waarom niet?

Waarom niet?!

______

Wij zijn de Barça-generatie! – antwoord aan Louis Tobback: waar staan jongeren wél voor …

5 reacties On Manifest van de Facebook-Generatie

Laat een reactie achter:

Uw e-mailadres zal niet worden gepubliceerd.

Site Footer