Ideologie CD&V – we're back

Dit is mijn bijdrage aan het ideologische debat binnen CD&V, waar Vervotte en Torfs dit weekend het startschot toe geven.

Inhoud
Ik begin bij dé grafiek die elke politicus van mijn generatie in zijn binnenzak moet hebben zitten

De voorbije halve eeuw verveelvoudigde de welvaart in het Westen, maar trappelde het geluksgevoel ter plaatse. Dat geldt niet enkel in de VS, maar ook in Europa, België en Vlaanderen. We beleven als het ware een ‘gelukscrisis’. Maar sinds de kredietcrisis worden we daarenboven geconfronteerd met een economische crisis, de grootste sinds de Tweede Wereldoorlog.
Deze dubbele crisis overwinnen, vormt dé uitdaging voor de huidige generatie politici. Hoe kunnen we de grafieklijnen van welvaart én welzijn terug omhoog doen lopen?

Wel, daarvoor zijn de christendemocraten van nature het best gewapend. Socialisten vragen zich enkel af hoe we de taart zo gelijk mogelijk kunnen verdelen. En liberalen vragen zich af hoe we de taart zo groot mogelijk kunnen maken. Christendemocraten daarentegen kiezen voor de middenweg tussen beide, maar voegen daar de vraag aan toe met wie we de taart gaan eten en hoe we er een gezellig etentje of gelukkig samenzijn van kunnen maken. De christendemocratie zit – zonder dat we het vaak goed beseffen – op een berg ideologisch goud. Het is geen toeval dat Guy Vanhengel na de verkiezingsnederlaag in 2009 van mening was dat de VLD zich ‘te mercantiel’ opstelde, door enkel te focussen op belastingverlaging (cfr. jobkorting, die trouwens werd omgezet in meer vakantiedagen!). De overheid moet niet alleen de fiscale en administratieve lasten drastisch verlagen, maar ook de emotionele lasten. Vlaanderen is wereldrecordhouder in het slikken van antidepressiva. En mensen die een uitkering ontvangen omwille van stress of depressie krijg je heus niet terug aan het werk door enkel een belastingverlaging. En ook niet enkel door het terugbetalen van een bezoek psycholoog, zoals Stevaert ooit voorstelde. Al helemaal niet door prozac aan het leidingwater toe te voegen.

Het is mijn overtuiging dat welvaart en welzijn als Siamese tweelingen met elkaar verbonden zijn. De sociale zekerheid kan enkel overeind blijven op de brede schouders van een sterke economie. Zoals Churchill zei ‘the economy is the strong horse that pulls the whole cart.’ En een economisch dividend is enkel duurzaam als ook een geluksdividend volgt. Adam Smith (sic!) was de eerste om te benadrukken dat onderwijs bijdraagt tot welvaart én levenskwaliteit. Iemand die op jonge leeftijd begint te werken, draagt al vroeg bij tot de welvaart. ‘But when he is grown up, he has no ideas with which he can amuse himself.’ Geen economisch kapitaal zonder sociaal kapitaal, en omgekeerd. [Hierover dien ik binnenkort een resolutie in de Senaat in. Ik diep deze materie ook verder uit in een boek dat ik aan het schrijven ben.]

Je raakt nooit uit een crisis door te kiezen voor meer zekerheid. Zekerheid is niets meer dan krampachtig vasthouden aan een beeld van het verleden dat toch niet meer terugkomt. Neen, het enige gepaste antwoord op een crisis is het hernieuwen van vertrouwen. Vertrouwen in instellingen, tussen partners, gemeenschappen, landen, … Christendemocraten zijn bij uitstek de bouwmeesters van vertrouwen.

Als christendemocraten hebben we een unieke inhoudelijk positie, die niet voorbijgestreefd is, maar integendeel een verhaal is dat in de toekomst alleen aan kracht zal winnen. En alle pogingen van andere partijen ten spijt om deze positie te kapen, het origineel blijft beter dan de kopie!

Methode
Maar daarnaast beschikt CD&V ook over een unieke methode, de met name het stap-voor-stap-overlegmodel. Ik vergelijk deze aanpak graag met de bouw van de Notre Dame kathedraal in Parijs. 200 jaar lang werd er aan de Notre Dame gebouwd, door even veel architecten. Dit leidde niet tot een warrig gedrocht, wel integendeel. De Notre Dame is veruit het mooiste gebouw van Parijs. Tijdloos. Niet veel verder liggen enkele wijken die uitgedacht zijn volgens een diametraal tegengesteld concept. Ze uitsproten aan de geest van één enkele geniale architect, die zijn eenzijdig concept compromisloos doordrukte. De wijken die gebouwd werden door Le Corbusier zijn nu  – nog geen eeuw later – vervallen tot Parijse stadskankers.
De beste wijze om een doel te bereiken is altijd niet de meest directe. (de rijkste mensen zijn vaak niet de meest materialistische) Vaak is de middenweg de beste weg. En als je dreigt met de kop tegen de muur te gaan, is soms zelfs de omweg de snelste weg 😉 Voor die pragmatische en resultaatgerichte aanpak worden we als Belgen op international vlak geroemd. Zo zien wij Vlamingen oplossingen, waar Nederlanders vaak blokkeringen zien. Het is ditzelfde overlegmodel dat aan de basis ligt van de ongeziene Europese succesverhaal van vrede en groei gedurende de voorbije halve eeuw. Het is dat model dat nog altijd een ongelooflijke aantrekkingskracht heeft op de rest van de wereld, zelfs in het Midden-Oosten.

We’re back
Maar het is geen toeval dat het initiatief van Vervotte en Torfs net nu gelanceerd wordt onder de titel ‘geloven in eigen kracht’. CD&V verschuilt zich niet langer achter de brede rug van een andere partij. CD&V heeft de de boodschap van de kiezer goed begrepen. Maar het boetekleed van 13 juni is nu afgeworpen. We geloven terug voluit in de eigen kracht. Als CD&V’ers weten we waar we vandaan komen, waar we voor staan, waar we naartoe willen, en ook hoe we er kunnen geraken. Het tij keert. We’re back.


Eerdere blogs hierover: ‘CD&V moet back to basics‘ ; Bruto Nationaal Geluk

– Interessant initiatief van Bond Zonder Naam waar ik ambassadeur van ben: http://www.wordechtrijk.be/

1 reacties On Ideologie CD&V – we're back

  • Ik heb u op de 7de dag voor het eerst gezien en gehoord en hield er een overweldigend fijn gevoel aan over. Een zielsverwant, eindelijk! Iemand die op een doordachte wijze precies verwoordde hetgeen ik, maar waarschijnlijk heelwat mensen, al jarenlang denken. Economie en welvaart mag groeien maar wel”zijn” is de topprioriteit. Gelukkig willen we als individuen tenslotte allemaal worden maar in het creëren van een kader kan de politiek een bepalende rol spelen. Laat liberalen maar blijven verkondigen dat materialisme de ultieme kick geeft en harder en langer werken ons naar het walhalla leidt… iedereen weet intussen wel beter. Warme menselijkheid – meer plezier, respect en waardering op de werkvloer – de strijd tegen vereenzaming – zingeving en levensvreugde zijn de sleutelwoorden waar het om moet draaien. Heel erg bedankt beste Peter en ik hoop dat u de invloed verwerft die u verdient. Ik duim alvast voor u.

Laat een reactie achter:

Uw e-mailadres zal niet worden gepubliceerd.

Site Footer