De Zweedse coalitie doet best door, ook na 2019, maar dan met een versterkt centrum.

Ondanks alle zurigheid in de wetstraat, zijn dit enkele krantenkoppen die de laatste weken verschenen:

  • ‘Terreurdreigingsniveau daalt van 3 naar 2’;
  • ‘Criminaliteitscijfers nog nooit zo laag in België, ook in Brussel’
  • ‘Loonkosthandicap zakt onder historische grens’
  • ‘Buitenlandse bedrijven creëren recordaantal jobs in Vlaanderen’
  • ‘VDAB tekent recordaantal vacatures op’
  • ‘Ook bij allochtonen snelle daling van werkloosheid’
  • ‘Opnieuw sterk daling van het aantal illegale migranten dat EU tracht binnen te komen’

Niet slecht voor een land dat tot voor kort nog werd afgeschreven als een ‘failed state’ of een ‘hellhole’! Ook over de aangekondigde ‘sociale afbraak’ horen we niet veel meer, zeker nu de lonen en laagste pensioenen voor het eerst in vele jaren terug stijgen. Het land en de mensen gaan er dit jaar onmiskenbaar terug op vooruit.

Deze regering werd op de been gebracht om het land uit de crisis te halen. En dat is aardig aan het lukken. Nochtans is het werk nog lang niet af. Er zijn nog grote stappen vooruit nodig op het vlak van hernieuwbare energie, investeringen, pensioenen, begroting, fileleed, … De hervormingstrein mag nu niet stilvallen!

Als de kiezer het wil, gaat de Zweedse coalitie wat mij betreft best door, ook na 2019, maar dan met andere krachtverhoudingen: met een versterkt centrum en dus minder gepolariseer. Ook de volgende regering heeft nood aan een sterke ‘centrale as’. Dat is goed voor de daadkracht van de regering, de stabiliteit van het land en de cohesie in de samenleving. De focus moet blijven liggen op socio-economische vooruitgang. Voor communautaire hervormingen is er ook de volgende legislatuur geen ruimte, dat zou trouwens betekenen dat de PS terug aan tafel schuift.

De zogezegde vrees dat de PS in 2019 terug in de federale regering zou komen, slaat trouwens sowieso op niks. De PS ligt in de lappenmand en zal niet snel terug rechtkrabbelen. En een deelname van de communisten van de PTB aan het federale beleid is al helemaal politieke science fiction.

Ook de poging om de kiesstrijd in Antwerpen voor te stellen als een voorafspiegeling van de coalities die daarna op federaal en Vlaams vlak zullen volgen, is niets meer dan slecht ‘Antwaarps politiek theater’. Het is een al te doorzichtige poging om de lokale verkiezingen te doen draaien rond nationale thema’s. En het ronduit belachelijke beeld van de ‘driekoppige linkse draak’ – die zogezegd met steun van CD&V aan de macht zou komen – behoort al helemaal tot het land der politieke fabelen! De lokale verkiezingen gaan over het lokale beleid, daarbij maakt het niet uit of het nu over Antwerpen of Bachten-de-Kupe gaat.

Op federaal en Vlaams vlak gaat wat mij betreft de huidige coalitie dus best door, maar dan met een versterkt centrum. De verkiezingen draaien dan helemaal niet meer over een clash tussen links en rechts, maar wel over de keuze voor een sterk centrum of voor nog meer gepolariseer. We zijn nog anderhalf jaar verwijderd van de volgende nationale verkiezingen. Het constant campagne voeren in de media mag nu wel stoppen. Deze coalitie moet zich vooral focussen op datgene waarvoor ze op poten werd gezet, namelijk het land stap voor stap verder moderniseren

Laat een reactie achter:

Uw e-mailadres zal niet worden gepubliceerd.

Site Footer