Audiëntie Koning Filip

Naar aanleiding van de invoering van mijn ‘gelukswet’ (en de publicatie van mijn boek) werd ik in audiëntie uitgenodigd op het Paleis voor een ronde tafel met Koning Filip over het nut van aanvullende indicatoren voor de levenskwaliteit van de Belgen. Hieronder vindt u mijn openingswoord:

Sire,

Ik kan het verhaal achter mijn wet best vertellen aan de hand van enkele paradoxen.

Toen ik in 2012 deze wet in de Senaat indiende,

was heel Europa in de ban van een eigenaardige paradox.

Regeringen gingen tot het uiterste om de economische groeicijfers terug te brengen naar het niveau van voor de kredietcrisis.

Maar niemand wou terug naar dezelfde soort groei van voor de kredietcrisis.

Want het was net het korte-termijn winstbejag van vroeger dat ons op de rand van de afgrond had gebracht.

We kunnen de problemen van vandaag niet oplossen met dezelfde ideeën waarmee we ze gecreëerd hebben.

Daarom moet de politiek eerst één stap terug zetten, en zich de vraag durven stellen:

Wat bedoelen we met ‘groei’?

Dat is de vraag die ik in 2012 op tafel legde in de Senaat met mijn wetsvoorstel over

‘Aanvullende indicatoren voor economische groei, sociale vooruitgang, levenskwaliteit en geluk’.

Ik herinner mij nog de eerste commissievergadering.

Om het zacht uit te drukken liepen mijn collega’s aanvankelijk niet echt over van enthousiasme.

Het woord ‘geluk’ leidde zelfs tot enkele schampere opmerkingen.

Ik heb hun scepsis niet kunnen overwinnen door mijn overtuigingskracht.

Maar ik had wel de feiten mee.

Enkele gebeurtenissen versterkten de roep om een duurzame economie.

Zo was er niet alleen het schandaal rond de rommelkredieten, maar ook de overstroming van New Orleans en het alarmerend hoge aantal burn outs.

Last but not least, investeerde de academische wereld – vooral binnen de economie – enorm in onderzoek naar het geluk van de mensen.

En wat bleek?

De voorbije halve eeuw werden we in zowat de hele westerse wereld twee maal welvarender, maar het geluk bleef ter plaatse trappelen.

Kijk bijvoorbeeld naar de VS vandaag.

De economie boomt, de werkloosheid was er zelden zo laag.

Toch vinden de Amerikanen niet dat ze er zelf ook echt op ‘vooruit’ gaan,

anders zouden ze niet op Donald Trump stemmen.

De tijd is rijp om ons economisch kompas te herijken.

Terwijl mijn wet zijn weg aflegde door het parlement werd ik geconfronteerd met een tweede paradox.

Met geluk win je makkelijk de publiekprijs voor sympathie,

maar in het echte politieke debat zijn de BBP-cijfers nog altijd heer en meester.

Daarom heb ik in de wet ingeschreven dat in het jaarverslag van de Nationale Bank naast de klassieke financiële cijfers ook een hoofdstuk moet opgenomen worden met aanvullende indicatoren over armoede, gezondheidszorg, luchtkwaliteit, enzovoort.

Als we langer moeten werken, moeten we ons ook de vraag stellen of we dat doen in goede gezondheid en met een goede balans tussen werk en gezin.

Als we nieuwe jobs creëren, moeten we ons ook de vraag stellen of die wel een menswaardig inkomen opleveren.

Door deze wet krijgen we op het hoogtepunt van de verslaggeving over de economische gezondheid van het land nu ook een foto van de gezondheid van het land op het vlak van levenskwaliteit.

Het Planbureau heeft een titanenwerk verricht om deze cijfers te verzamelen.

Hun bijdrage zal de komende jaren aan belang blijven winnen.

Het speelt hiermee ook een voortrekkersrol in Europa.

Want zelfs Eurostat – dat zich tot voor kort enkel bezig hield met begrotingstekorten – brengt sinds vorig jaar een rapport uit over de Quality of Life in elke lidstaat.

Sire,

Ik schreef niet alleen een wet, maar ondertussen ook een boek: Economie zkt Geluk.

Het boek over geluk liet wat langer op zich wachten dan gedacht,

Maar dat kwam omdat ik voorrang gaf aan mijn persoonlijk geluk,

Kinderen vragen veel aandacht, zeker als ze nog jong zijn.

De basisidee van mijn boek is dat we deze economische crisis enkel zullen overwinnen als ook het geluk mee groeit.

Eén cijfer maakt dit voor mij heel duidelijk.

De taks shift van de regering zal volgens de Nationale Bank 114.000 jobs opleveren.

Terwijl vandaag bijna even veel mensen – 112.000 – niet aan de slag zijn en een ziekteuitkering ontvangen omwille van stress en burn out.

Als we niets doen aan het geluk van de mensen, zullen we de jobs die we creëren door economische hervormingen, langs de achterdeur weer zien verdwijnen door wat we ‘beschavingsziektes’ zijn gaan noemen.

Naast een taks shift hebben we daarom ook nood aan een ‘human shift’.

In mijn boek lanceer ik een hele reeks concrete voorstellen om dit ook een realiteit te maken.

Tot slot Sire,

Er wordt vaak gezegd dat mijn generatie ‘de eerste zal zijn die het met minder goed zal hebben dan hun ouders’.

De vraag daarbij is natuurlijk wat ‘goed’ betekent.

Als dat enkel betekent ‘meer’ materieel bezit, dan klopt het dat de vette jaren achter ons liggen.

Maar als we ‘goed’ beschouwen als een ‘beter’ en kwaliteitvol leven, dan is het mijn overtuiging dat het beste nog kan komen.

De weg vooruit zal nog veel politieke moed vergen.

Opdat onze politieke actie tot echte vooruitgang zou leiden, moet eerst ons kompas in de juiste richting wijzen.

Daarom schreef ik deze wet en een boek.

gesigneerdboekkoning

Laat een reactie achter:

Uw e-mailadres zal niet worden gepubliceerd.

Site Footer